Tarama sonucunu elemek: ikinci süzgeç
Tarama neyi göremez
Tarama, sayılara bakar. Ama sayılar, hikayenin sadece bir kısmı. Bir tarama şunları göremez: bir şirketin başındaki dava, sektöründeki yapısal değişim, muhasebesindeki bir kırmızı bayrak, yönetimin güvenilirliği, bir defaya mahsus bir gelirin kârı şişirmesi. Bunların hepsi, sayıların ardında saklı ve çoğu, bir yatırımı mahvedebilir.
İkinci süzgeç, işte bu görünmeyenleri kontrol etme aşaması. Her adayı, tarama kriterlerinin ötesinde, insan yargısıyla incelersiniz. Amaç, “sayılar iyi görünüyor ama gerçekte bir sorun var mı?” sorusunu cevaplamak.
Ne kontrol edilmeli
İkinci süzgeçte birkaç temel kontrol yapılır.
Sayıların gerçekliği: Kârı bir defaya mahsus bir gelir mi şişirdi? Ucuzluk, sürdürülebilir bir kârlılığa mı dayanıyor, geçici bir sıçramaya mı? Muhasebede tuhaf bir şey var mı? Bu, taramanın en çok yanıltıldığı yer.
Hikaye ve bağlam: Şirket ne iş yapıyor, sektörü nereye gidiyor? Ucuzsa, neden ucuz? Piyasa haksız yere mi karamsar, yoksa gerçek bir sorun mu var? Bu soru, değer tuzağından korur.
Kırmızı bayraklar: Yaklaşan büyük bir borç ödemesi, bir dava, bir yönetim skandalı, sık denetçi değişimi. Bunlar, taramanın asla göremeyeceği tehlike işaretleri.
Portföye uyum: Bu hisse, mevcut portföyümdeki risklere yeni bir şey mi ekliyor, yoksa var olanı mı büyütüyor? En iyi tarama adayı bile, portföyünüzü daha yoğun yapıyorsa değerini kaybeder.
Az sayıya inmek
İkinci süzgecin amacı, listeyi acımasızca kısaltmak. Otuz adaydan belki beşi gerçek incelemeyi hak eder, belki ikisi gerçekten alınır. Bu, bir zayıflık değil, disiplin. Her tarama adayını almak zorunda değilsiniz; çoğunu elemek, işin doğal bir parçası.
Aslında iyi bir ikinci süzgeç, çoğu adayı eler. Eğer taramanızdan çıkan her hisseyi alıyorsanız, ikinci süzgeç yapmıyorsunuz demektir. Elemek, seçmek kadar değerli.
İnsan yargısının yeri
Buradaki denge önemli. Tarama, duygusuz ve sistematik olması sayesinde değerli: önyargılarınızı, sevdiğiniz hikayelere kapılmanızı engeller. İkinci süzgeç ise insan yargısını devreye sokar ve bu, hem güç hem tehlike.
Güç, sayıların göremediğini görmenizi sağlar. Tehlike, insan yargısının önyargıya, hikayeye aşık olmaya, gerekçelendirmeye açık olması. Bu yüzden ikinci süzgeci mümkün olduğunca yapılandırılmış tutun: bir kontrol listesi kullanın, aynı soruları her adaya sorun. Bu, yargınızı disipline eder ve duygunun kararı ele geçirmesini engeller.
Süzgeci yazıya dökmek
İkinci süzgeçten geçen her aday için kısa bir not yazmak değerli. Neden bu hisseyi seçtim, tezim ne, hangi durumda satarım? Bu not, hem kararınızı netleştirir hem de gelecekte, pozisyonu gözden geçirdiğinizde referans olur. Yazmadan verilen karar, zamanla hafızada bulanıklaşır ve tezinizin bozulup bozulmadığını değerlendiremezsiniz.
Sıradaki
Sıradaki yazıda likidite filtresini ele alıyoruz. Neredeyse her taramada olması gereken ama sık atlanan bu kritik kontrolü.
Bu yazı bilgilendirme amaçlıdır, yatırım tavsiyesi değildir.
Bu içerik yatırım tavsiyesi değildir; eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.
ROE'yi üçe ayırmak: DuPont analizi
Aynı ROE üç farklı hikayeden gelebilir: marj, devir hızı ya da borç. DuPont ayrıştırması kârlılığın kaynağını gösterir ve kaldıraçla şişen ROE'yi ayırt etmeyi sağlar.
F-skoru, Z-skoru, M-skoru: üç muhasebe skoru
Piotroski F, Altman Z ve Beneish M skorları. Her birinin farklı bir soruya (kalite, iflas, manipülasyon) cevap verdiğini, birlikte kullanımını ve Türkiye uyumu sınırlarını anlatıyoruz. Muhasebe verilerinden şirket değerlendiren üç ünlü skor var. Her biri farklı bir soruya cevap veriyor ve üçünü karıştırmamak gerekiyor.
Tahakkuk kalitesi: kârın ne kadarı nakde dayanıyor
Aynı kâr, farklı kalitelerde olabiliyor. Tahakkuk kalitesi ölçülerini, yüksek tahakkukun neden kötü sinyal olduğunu ve on dakikalık bir kalite kontrolünü ele alıyoruz. Aynı kâr rakamı, farklı kalitelerde olabilir. Nakde dayalı bir kâr, kağıt üstünde kalan bir kârdan daha sağlam.