Mantık
Olay çalışması basit bir fikre dayanıyor.
Bir olay olmasaydı, hisse normal getirisini yapardı. Olayla birlikte, gerçek getiri bu normalden sapıyor. Bu sapma, olayın etkisi.
Yani “normal getiri” tahmin ediliyor, gerçek getiriyle karşılaştırılıyor ve fark (anormal getiri) olayın etkisi olarak yorumlanıyor.
MacKinlay ve Brown-Warner’ın çalışmaları bu yöntemi standartlaştırdı ve finans ile muhasebenin ana araçlarından biri yaptı.
Adımlar
Bir olay çalışmasının standart adımları var.
Olay tarihini belirle. Haberin ne zaman geldiği. Bu tarih yanlışsa, bütün analiz kayıyor.
Normal getiriyi tahmin et. Olaydan önceki bir dönemde, hissenin piyasayla ilişkisini modelle. Böylece “olay olmasaydı ne olurdu” tahmini kuruluyor.
Anormal getiriyi hesapla. Olay penceresinde, gerçek getiri eksi tahmini normal getiri.
Topla. Olay penceresi boyunca anormal getirileri topla (CAR) ve birçok olay için ortala (CAAR).
Olay penceresi
Kritik bir seçim, olay penceresinin uzunluğu.
Dar pencere (olay günü ve birkaç gün): temiz ama olayın etkisini kaçırabilir. Bilgi önceden sızmışsa ya da tepki gecikmişse, dar pencere eksik ölçer.
Geniş pencere: daha çok etki yakalar ama başka olayların karışma riski artar. Uzun pencerede, ölçtüğünüz şey sadece o olay mı, yoksa araya giren başka gelişmeler mi?
İyi çalışmalar farklı pencere uzunluklarıyla sonuç gösterir. Sonuç pencere seçimine çok duyarlıysa, kırılgan demektir.
Sızıntı sorunu
Bir olayın etkisi, resmi duyurudan önce başlayabilir.
Bilgi sızmışsa, fiyat duyurudan önce hareket etmeye başlar. Bu durumda, sadece duyuru gününe bakan bir çalışma etkiyi kaçırır.
Bir olay çalışmasında, olay öncesi anormal getiriye de bakılır. Duyurudan önce belirgin hareket varsa, ya sızıntı var ya da piyasa olayı önceden tahmin etmiş.
Bu, aynı zamanda içeriden öğrenen ticaretin bir izi olabiliyor.
İstatistiksel test
Anormal getirinin gerçek mi tesadüf mü olduğu test ediliyor.
Brown ve Warner’ın gösterdiği önemli bir nokta: yeterli sayıda menkul kıymetle (en az beş civarı), anormal getirilerin dağılımı normale yaklaşıyor ve parametrik testler iyi çalışıyor.
Yani çok sayıda olayı ortalayan bir çalışma (CAAR), tek bir olaya bakan çalışmadan istatistiksel olarak daha güvenilir.
Türkiye örneği
Temettü yazımızda değindiğimiz BIST olay çalışmaları bu yöntemi kullanıyor.
Temettü duyurularının fiyata etkisini ölçüyorlar ve genelde beklenen büyüklükte kalıcı bir etki bulmuyorlar. Bu, Miller-Modigliani’nin temettü politikasının değeri etkilemediği fikriyle tutarlı.
Bir olay çalışması sonucunu okurken, olay penceresinin ne olduğuna, sızıntının kontrol edilip edilmediğine ve kaç olayın ortalandığına bakmak gerekiyor.
Nasıl okumalı
Bir olay çalışması okurken şunları sorun.
Olay tarihi doğru belirlenmiş mi?
Olay penceresi ne kadar? Farklı pencerelerle sonuç gösterilmiş mi?
Olay öncesi anormal getiri var mı (sızıntı işareti)?
Kaç olay ortalanmış? Çok sayıda olay, daha güvenilir.
Ve etki ekonomik olarak anlamlı mı, yoksa sadece istatistiksel mi?
Kaynak
Bu yazı bilgilendirme amaçlıdır, yatırım tavsiyesi değildir.