Sabit oran mı, volatiliteye göre mi boyutlandırma
Sabit para: basit ama yanıltıcı
En sezgisel yöntem, her hisseye eşit para koymak. On hisse varsa her birine yüzde 10. Basit, adil görünüyor. Ama gizli bir sorunu var: eşit para, eşit risk anlamına gelmiyor.
Diyelim ki iki hisseye de yüzde 10 koydunuz. Biri sakin bir bankacılık hissesi, diğeri çok oynak bir teknoloji hissesi. Oynak hisse, günlük olarak sakin hisseden belki üç kat fazla hareket ediyor. Yani portföyünüzün dalgalanmasına çok daha fazla katkı yapıyor. Eşit para koydunuz ama oynak hisse, portföyün riskine hakim.
Sonuç: sabit para yöntemi, farkında olmadan portföyünüzün riskini en oynak pozisyonlara yığar. Kağıt üstünde dengeli görünen portföy, gerçekte birkaç oynak hissenin insafına kalmış olur.
Volatiliteye göre: riski eşitlemek
İkinci yöntem, boyutu volatiliteye ters orantılı belirler. Oynak bir hisseye daha az, sakin bir hisseye daha çok para koyarsınız. Amaç, her pozisyonun portföyün toplam riskine benzer katkı yapması.
Böylece hiçbir tek hisse, sırf oynak olduğu için portföyü ele geçiremez. Risk, pozisyonlar arasında dengeli dağılır. Bu, özellikle sarsıntıyı yönetmek isteyenler için güçlü bir yaklaşım.
Uygulamamızdaki deneyim
Kendi çalışmalarımızda ters volatilite ağırlıklandırmasının maksimum düşüşü belirgin biçimde azalttığını gördük. Eşit ağırlıklı bir yaklaşımın en kötü dönem kaybı, ters volatiliteye geçince önemli ölçüde hafifledi. Getiriden çok, sarsıntıyı bastırma açısından bir kazanım.
Bunun bir bedeli var: sakin hisselere daha çok yer verdiği için, coşkulu boğa piyasalarında oynak hisselerin sağladığı hızlı yükselişten daha az pay alırsınız. Yani daha az sarsıntı, karşılığında biraz daha az uç getiri.
Hangisi sizin için
Sabit para, basitlik ve şeffaflık istiyorsanız iyi bir başlangıç. Anlaşılır, takibi kolay, hesap gerektirmez. Özellikle hisseleriniz benzer oynaklıktaysa, iki yöntem arasındaki fark küçülür.
Volatiliteye göre, portföyünüzde oynaklığı çok farklı hisseler varsa ve sarsıntıyı bastırmak önceliğinizse mantıklı. Bedeli, sürekli volatilite ölçümü ve ayarlama gerektirmesi.
Pratik bir orta yol: sabit para ile başlayıp, aşırı oynak pozisyonların boyutunu elle kısmak. Böyle bir hibrit, volatiliteye göre yöntemin karmaşıklığına girmeden, en tehlikeli yığılmaları engeller.
Sıradaki
Sıradaki yazıda risk bütçesi kavramını ele alıyoruz. Portföyün toplam riskini, sanki bir bütçeymiş gibi pozisyonlar arasında bilinçli paylaştırmayı.
Bu yazı bilgilendirme amaçlıdır, yatırım tavsiyesi değildir.
Bu içerik yatırım tavsiyesi değildir; eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.
Yıllıklandırma tuzakları: küçük dönem, büyük sayı
Aylık yüzde 3 getiri, yıllığa çevrilince yüzde 42 oluyor ama nasıl çevrildiği önemli. Kısa dönem tuzağını, aritmetik-geometrik farkını ve volatilite yıllıklandırmasını anlatıyoruz. Bir strateji "aylık yüzde 3 getiri" diyor. Yıllığa çevirince yüzde 42. Kulağa harika geliyor.
Risk ayarlı getiri karşılaştırmalarının tuzakları
Aynı Sharpe oranı, her zaman aynı şeyi ifade etmiyor. Dönem uyuşmazlığı, sıklık farkı ve düzgünleştirme tuzaklarının karşılaştırmaları nasıl bozduğunu ele alıyoruz. İki stratejinin Sharpe oranı aynı: 1,5. Eşit derecede iyi mi? Genelde değil.
Sharpe'ın alternatifleri: Sortino, Calmar, Omega
Sharpe'ın kör noktalarını kapatan alternatifler. Sortino, Calmar ve Omega oranlarının her birinin hangi soruya cevap verdiğini ve ortak sınırlarını ele alıyoruz. Sharpe oranının kör noktaları var: çarpıklığı ve kuyruk riskini görmüyor. Bu boşlukları kapatmak için geliştirilmiş alternatif ölçüler var.