Yıllıklandırma tuzakları: küçük dönem, büyük sayı
İki dönüşüm
Aylık getiriyi yıllığa çevirmenin iki yolu var ve ikisi farklı sonuç veriyor.
Basit çarpım. Aylık getiriyi 12 ile çarpmak. Yüzde 3 çarpı 12 eşittir yüzde 36. Bu yanlış, çünkü bileşik etkiyi göz ardı ediyor.
Bileşik. Aylık getiriyi bileşikleştirmek. Yüzde 3’ün on iki kez bileşiklenmesi yaklaşık yüzde 42,6. Bu doğru olan ama daha büyük bir sayı.
Yani bileşik yıllıklandırma, basit çarpımdan daha yüksek çıkıyor. Bir strateji hangisini kullandığını söylemeli.
Kısa dönem tuzağı
En büyük tuzak, kısa bir dönemin getirisini yıllıklandırmak.
Bir strateji üç ay boyunca aylık yüzde 5 kazandı. Yıllığa çevirince yüzde 80. Ama bu üç ay, olağanüstü iyi bir dönem olabilir.
Kısa dönemi yıllıklandırmak, o dönemin şansını da yıllıklandırıyor. Üç aylık bir performans, bir yıllık beklenti için güvenilir bir temel değil.
Bir “yıllık getiri” iddiası gördüğünüzde, kaç aylık gerçek veriden yıllıklandırıldığını sorun. Az sayıda aydan yıllıklandırılmış bir sayı, gerçek yıllık performansı temsil etmiyor.
Volatilite yıllıklandırması
Getiri gibi, volatilite de yıllıklandırılıyor ve orada da bir tuzak var.
Aylık volatiliteyi yıllığa çevirmek için, 12’nin kareköküyle (yaklaşık 3,46) çarpılıyor. Karekök kuralı, getirilerin bağımsız olduğunu varsayıyor.
Otokorelasyon varsa, bu kural yanlış. Momentum ya da düzgünleştirilmiş getiriler, yıllık volatiliteyi olduğundan düşük gösterebiliyor. Bu da Sharpe’ı yapay olarak yükseltiyor.
Sharpe’a etkisi
Yıllıklandırma, Sharpe oranını doğrudan etkiliyor.
Getiri yıllıklandırılırken volatilite de yıllıklandırılıyor ve ikisinin oranı Sharpe. Eğer volatilite yanlış (olduğundan düşük) yıllıklandırılmışsa, Sharpe şişiyor.
Bu yüzden şüpheli derecede yüksek bir yıllık Sharpe gördüğünüzde, yıllıklandırma yönteminin doğru olup olmadığını düşünün. Özellikle likit olmayan ya da düzgün görünen getirilerde.
Bileşik gerçeği
Uzun dönem performans için doğru soru, yıllıklandırılmış ortalama değil.
“Başlangıçta 100 lira koysaydım bugün ne olurdu?” Bu, gerçek bileşik sonucu veriyor.
Yıllıklandırılmış ortalama, oynaklık yüzünden bu gerçek sonuçtan farklı olabiliyor. Aritmetik ortalamayı yıllıklandırmak, geometrik (gerçek) sonuçtan yüksek çıkıyor.
Bir strateji “yıllık ortalama yüzde X” diyorsa, bunun aritmetik mi geometrik mi olduğunu sorun. Geometrik olan, gerçekten elde edeceğiniz.
Nasıl okumalı
Bir yıllık getiri ya da Sharpe gördüğünüzde şunları sorun.
Kaç aylık gerçek veriden yıllıklandırılmış? Kısa dönem, şişkin sayı üretir.
Basit çarpım mı, bileşik mi? Aritmetik mi, geometrik mi?
Volatilite doğru yıllıklandırılmış mı? Düzgün getiriler yıllık volatiliteyi düşük gösterir.
Ve uzun dönem için: “100 lira ne olurdu” sorusunun cevabı verilmiş mi? Bu, en dürüst ölçü.
Sıradaki
Sıradaki yazıda net ve brüt getiri farkını ele alıyoruz. İşlem maliyeti, ücret ve verginin, raporlanan getirinin ne kadarını yediğini göreceğiz.
Bu yazı bilgilendirme amaçlıdır, yatırım tavsiyesi değildir.
Bu içerik yatırım tavsiyesi değildir; eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.
Risk ayarlı getiri karşılaştırmalarının tuzakları
Aynı Sharpe oranı, her zaman aynı şeyi ifade etmiyor. Dönem uyuşmazlığı, sıklık farkı ve düzgünleştirme tuzaklarının karşılaştırmaları nasıl bozduğunu ele alıyoruz. İki stratejinin Sharpe oranı aynı: 1,5. Eşit derecede iyi mi? Genelde değil.
Sharpe'ın alternatifleri: Sortino, Calmar, Omega
Sharpe'ın kör noktalarını kapatan alternatifler. Sortino, Calmar ve Omega oranlarının her birinin hangi soruya cevap verdiğini ve ortak sınırlarını ele alıyoruz. Sharpe oranının kör noktaları var: çarpıklığı ve kuyruk riskini görmüyor. Bu boşlukları kapatmak için geliştirilmiş alternatif ölçüler var.
Sharpe oranını doğru yorumlamak
En çok kullanılan ve en çok yanlış yorumlanan ölçü. Sharpe oranının çarpıklığı ve kuyruk riskini nasıl gizlediğini, deneme sayısının neden şişirdiğini anlatıyoruz. Sharpe oranı, performans ölçmenin en yaygın aracı. Ve tam da bu yaygınlık, en çok yanlış yorumlanan ölçü olmasına yol açıyor.