Sharpe oranını doğru yorumlamak
Ne ölçüyor
Sharpe oranı, risksiz faizin üstündeki getiriyi, o getirinin oynaklığına bölüyor.
Yani “aldığın risk başına ne kadar fazla getiri elde ettin”. Yüksek Sharpe, verimli getiri. Düşük Sharpe, çok risk alıp az kazanmak.
İki stratejiyi karşılaştırırken getiriden daha bilgilendirici. Çünkü yüksek getiri, yüksek risk alarak da elde edilebilir. Sharpe, bunu düzeltiyor.
Ne gizliyor
Sharpe’ın önemli kör noktaları var.
Çarpıklığı görmüyor. Paydası standart sapma, yani yukarı ve aşağı dalgalanmayı aynı sayıyor. Halbuki negatif çarpık bir strateji (düzenli küçük kazanç, ara sıra büyük kayıp) tehlikeli olduğu halde yüksek Sharpe gösterebiliyor.
Kalın kuyrukları hafife alıyor. Uç riskleri yeterince cezalandırmıyor. Bir strateji nadiren felaket üretiyorsa, Sharpe bunu tam yansıtmıyor.
Getiri sıralamasını görmüyor. Aynı getiriler farklı sırada gelse Sharpe değişmez ama maksimum düşüş değişir.
Bu yüzden yüksek Sharpe, tek başına güvenlik garantisi değil. Sigorta satmak gibi stratejiler, patlayana kadar harika Sharpe gösterir.
Yıllıklandırma tuzağı
Sharpe genelde yıllık olarak raporlanıyor ama hangi sıklıktan yıllıklandırıldığı önemli.
Günlük Sharpe’ı yıllığa çevirmek için karekök zaman kuralı kullanılıyor. Ama bu kural, getirilerin bağımsız olduğunu varsayıyor. Otokorelasyon varsa, yıllık Sharpe yanlış hesaplanıyor.
Özellikle likit olmayan varlıklarda ya da düzgünleştirilmiş getirilerde, yıllık Sharpe yapay olarak yüksek çıkabiliyor. Getiriler yapay olarak düzgün göründüğü için, oynaklık olduğundan düşük hesaplanıyor.
Deneme sayısı
En önemli uyarı: raporlanan Sharpe, kaç strateji denendiğine bağlı.
Bin strateji varyasyonu deneyip en iyisini seçerseniz, o en iyinin Sharpe’ı doğal olarak şişkindir. Hepsi gürültü olsa bile, en iyisi yüksek Sharpe gösterir.
Deflated Sharpe ratio, tam bunu düzeltiyor. Deneme sayısını, örneklem uzunluğunu ve getirilerin çarpıklık/basıklığını hesaba katarak, Sharpe’ın gerçek anlamlılığını ölçüyor.
Yani “stratejimizin Sharpe’ı 2,0” iddiası, kaç strateji denendiği bilinmeden değerlendirilemez.
Bizim kullanımımız
Biz Sharpe’ı tek başına sunmuyoruz.
Yanında her zaman maksimum düşüş, kazanma oranı ve devir hızı veriyoruz. Ve üç ayrı dönem için.
Sebebi bu yazıdaki sınırlar. Sharpe, çarpıklığı ve kuyruk riskini gizliyor. Maksimum düşüşle birlikte okununca, resim daha dürüst oluyor.
Nasıl okumalı
Bir Sharpe oranı gördüğünüzde şunları sorun.
Getiri dağılımı çarpık mı? Negatif çarpık bir strateji, yüksek Sharpe’a rağmen tehlikeli olabilir.
Hangi sıklıktan yıllıklandırılmış? Düzgünleştirilmiş getiriler Sharpe’ı şişirir.
Kaç strateji denenmiş? Deflated Sharpe düzeltmesi var mı?
Ve yanında maksimum düşüş verilmiş mi? Sharpe tek başına eksik.
Sıradaki
Sıradaki yazıda Sharpe’ın alternatiflerini ele alıyoruz. Sortino, Calmar ve Omega oranları, Sharpe’ın kör noktalarını nasıl kapatıyor.
Bu yazı bilgilendirme amaçlıdır, yatırım tavsiyesi değildir.
Bu içerik yatırım tavsiyesi değildir; eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.
Yıllıklandırma tuzakları: küçük dönem, büyük sayı
Aylık yüzde 3 getiri, yıllığa çevrilince yüzde 42 oluyor ama nasıl çevrildiği önemli. Kısa dönem tuzağını, aritmetik-geometrik farkını ve volatilite yıllıklandırmasını anlatıyoruz. Bir strateji "aylık yüzde 3 getiri" diyor. Yıllığa çevirince yüzde 42. Kulağa harika geliyor.
Risk ayarlı getiri karşılaştırmalarının tuzakları
Aynı Sharpe oranı, her zaman aynı şeyi ifade etmiyor. Dönem uyuşmazlığı, sıklık farkı ve düzgünleştirme tuzaklarının karşılaştırmaları nasıl bozduğunu ele alıyoruz. İki stratejinin Sharpe oranı aynı: 1,5. Eşit derecede iyi mi? Genelde değil.
Sharpe'ın alternatifleri: Sortino, Calmar, Omega
Sharpe'ın kör noktalarını kapatan alternatifler. Sortino, Calmar ve Omega oranlarının her birinin hangi soruya cevap verdiğini ve ortak sınırlarını ele alıyoruz. Sharpe oranının kör noktaları var: çarpıklığı ve kuyruk riskini görmüyor. Bu boşlukları kapatmak için geliştirilmiş alternatif ölçüler var.